ARKETIPO
Marrazketa eta argazkia errealitate osagarri gisa agertzen dira “Arketipo” (2022) obran, hau da, bi baliabideek landare arketipo bat bistaratzen dute; Goetheren zentzuan, “landarearen zentzumenez gaindiko arketipoa” forma original eta ikusezina da, ikusten ditugun landare bizitza forma guztien eraldaketa eta garapena gidatzen duena. Horrela, landarea funtsezko modu batean garatzen da, eta naturaren sentimendu-gaitasunaren berri ematen du.
Obrak naturak bere baitatik esperimentatzen duen hazitzeko, eboluzionatzeko eta sortzeko beharra erakusten du. Horrela, materia autoantolatzailea eta automorfoseatzailea da, Giordano Brunok dioen bezala: materia adimenduna da eta adimena materiala. Munduko funtsezko elementuak, atomoak edo beste batzuk izan, esperientzia-gertakariak dira funtsean, esperientzia-uneak. Maila sakonenen azpian dauden patroi edo arketipoen ideiak adierazten digu materia eta kontzientzia ez direla substantzia bereiziak, baizik eta errealitate garaikideak, osagarriak.
